حرف های دو تا دلسوخته

توچلچراغ سعادت فروزبختمنی      به جای ماه توپرتوفشان به خانه من              ـ                                  عزیزم    عزیزم                               
به شوق روی تو من زنده امخداداند   برای زیستن اینک تویی بهانه من          ـ ـ                                         عزیزم                

عشق هم یک اتفاق ساده بود

که زمانی بین ما رخ داده بود

شیشه ی تنهایی ام در یک غروب

بی هوا از دست من افتاده بود

مانده یادت با همه درماندگی

رد پایم عاشق این جاده بود

مانده یادت یا ز خاطر برده ای

مستی ما بی می و بی باده بود

بعد از این ای بی وفا کی می شود

شاهد این اتفاق ساده بود

ای دوچشمت جادههای بی عبور      بی نگاهت لحظه هایم سوت وکور

بعد تو تنها امیدم خستگی ست              حالت چشم تو و دلبستگی ست

بی نگاهت از نگاهم خسته ام              بسکه بر چشمان تو دلبسته ام  

فصل پایان غم انگیزم نباش                  با تو ام احساس پاییزم نباش

باز کن درهای قلبت را ببین                گفته بودی دوستت دارم همین

مرد من احساس تندی ناصبور            مثل احساس غزل ها پرغرور

دروغ نگو که عاشقی به رنگ چشمات نمیاد

تو باغ آسمون دل سکه ی خورشید منی

به شرطی که دیگه دم ازعشق دروغی نزنی 

خودم این آشنایی را نکردم                     خیال بی وفایی را نکردم

چو می بستم دلم را من به چشمت             دگر فکر رهایی را نکردم